Over krokodillen en andere dieren

Op bezoek in Afrika ontdekte ik dat de Afrikaanse onderwijsmethoden (vooral in wat betere wijken) een aantal zaken echt prima aanpakken. Zo werkt bijna geen enkele leerkracht met een methode, we zien dus de echte professional aan het werk maar nog leuker: ze leren kinderen omgaan met hun eigen emoties en frustraties. En ze gebruiken daar breinkennis voor. Hoe gaat dat dan in zijn werk zul je denken. Heel simpel maar effectief, ze gebruiken drie dieren voor het bespreekbaar maken van de toestand van hun brein. Ons brein zit zo in elkaar dat de drie delen waaruit ons brein bestaat opeenvolgend dominant kunnen zijn in hun reactie. Primair hebben we te maken met ons reptielenbrein, gericht op veiligheid en structuur. Vervolgens ons zoogdierenbrein dat veelal emotionele prikkels verwerkt om tot slot uit te komen bij onze neocortex, het nieuwste breindeel. Dit deel gebruiken we als we leren, analyseren en plannen. Word je dus als kind gepest dan is het reptielenbrein voortdurend aan het werk, niet best voor leren dus. Heb je iets heftig meegemaakt of ben je boos dan maakt je zoogdieren brein overuren. Wat je dan allemaal niet doet is onderzoeken wat je beter, anders of slimmer kan doen want daar heb je die neocortex voor nodig. Als je herkent welk deel van je brein aan het werk is, dan kunnen mensen om je heen daar rekening meehouden. Is je reptielenbrein aan het werk, vraag dan geen ingewikkelde dingen maar stel eerst gerust. Enfin principe is redelijk helder lijkt me. In Afrika hebben ze in het werk met kinderen deze verschillende breinen een dierennaam gegeven. Het reptielenbrein is de krokodil, het zoogdierenbrein de olifant en de neocortex is de uil. Kinderen leren aan te geven welk deel van hun brein actief is. En het gesprek in de klas gaat dan over de acties die nodig zijn. Dus het kringgesprek gaat over wat je moet doen met reacties uit de krokodil…of reacties uit de olifant…erg leuk en zinnig. In een notendop zit hier het hele emotionele ontwikkeldeel in voor de basisschool, uiteraard met een opbouw. En dat zouden we eigenlijk allemaal moeten doen!

0
Comments

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *